| تبليغات | X |
داداشی گلم! خیلی اینروزا دلتنگتم. گذشت لحظات را ثانیه به ثانیه و آن به آن در آرزوی دیدارت تحمل می کنم.
«ماندگار» با بهترین کیفیت تقدیم به همه وجودم که می دانم این ترانه را خیلی دوست داره:
خانه خراب تو شدم به سوی من روانه شو
سجده به عشقت میزنم منجی جاودانه شو
ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم
ای لحظه ساز عاشقی عاشق با تو بودنم
روشن ترین ستاره ام میخواهمت میخواهمت
تو ماندگاری در دلم میدانمت میدانمت
ای همه وجود من نبود تو نبود من
ای همه وجود من نبود تو نبود من
ترانه ماندگار، صدای شادمهر عقیلی
شاعر و فرشته اي با هم دوست شدند. فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعر هايش بوي آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت: ديگر تمام شد؛ ديگر زندگي براي هر دوتاشون دشوار می شود؛ زيرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمين برايش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان.
ای یوسف خوش نام ما
شعر مولانا
اجرای محمدرضا شجریان
ای یوسف خـوش نام ما
خوش می روی بر بام ما
ای در شکــسته جام ما
ای بــــــر دریـــده دام ما
* * *
ای نـــور ما، ای سـور ما
ای دولــــــت منصـــور ما
جوشی بنه در شــور ما
تا می شـــود انگـــور ما
* * *
ای دلبـــر و مقصـــود ما
ای قبلــه و معبـــــود ما
آتش زدی در عــــــود ما
نظاره کـــــــن در دود ما
* * *
ای یار ما عیّـــــــــــار ما
دام دل خمّـــــــــــــار ما
پا وا مکــش از کــــار ما
بستان گرو دستـــــار ما
* * *
در گل بمــــــانده پای دل
جان میدهم چه جای دل
وز آتـــــش ســـودای دل
ای وای مــا، ای وای دل
شده ام بت پرست تو
قسم به چشمون مست تو
به کنج ميخونه روزوشب
شده ام جام دست تو
به تو چون سجده ميکنم
شرر تو ارسينه ميزنم
زغصه ميخوام که بعداز اين
بت روي تو بشکنم
شب هجرون ديگه تمومه
گل مهتاب بر سر بومه
عاشقي جز بر تو حرومه
که براي تو زنده ام
روم ازهر خونه به خونه
که بگيرم ازتو نشونه
دل من يک چشمه ي خونِِه
که براي تو زنده ام
که به راه تو زنده ام
شاعر: بامداد جويباري اجرا: معین
دانلود با دو میکس متفاوت:
گلپونه ها
اجرای ایرج بسطامی(بم1382-بم1335)
شاعر: هما میرافشار
*گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد
*خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
*من مانده ام تنهای تنها
*من مانده ام تنها میان سیل غمها
گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت جداییها گذشته
باران اشکم روی گور دل چکیده
بر خاک سرد و تیره ای پاشیده شبنم
من دیده بر راه شما دارم که شاید
سر بر کشید از خاکهای تیره غم
من مرغک افسرده ای بر شاخسارم
گلپونه ها گلپونه ها چشم انتظارم
*میخواهم اکنون تا سحر گاهان بخوانم
*افسرده ام دیوانه ام آزرده جانم
گلپونه ها گلپونه ها غمها مرا کشت
گلپونه ها آزار آدمها مرا کشت
*گلپونه ها گلپونه ها نامهربانی آتشم زد
*گلپونه ها بی همزبانی آتشم زد
گلپونه ها در باده ها مستی نمانده
جز اشک غم در ساغر هستی نمانده
گلپونه ها دیگر خدا هم یاد من نیست
همدرد دل شب ها به جز فریاد من نیست
گلپونه ها آن ساغر بشکسته ام من
گلپونه ها از زندگانی خسته ام من
دیگر بس است آخر جداییها خدا را
سربر کشید از خاک های تیره غم
گلپونه ها گلپونه ها من بی قرارم
ای قصه گویان وفا چشم انتظارم
آه ای پرستوهای ره گم کرده دشت
سوی دیار آشناییها بکوچید
با من بمانید با من بخوانید
شاید که هستی راز سر گیرم دوباره
آن شور و مستی را زسر گیرم دوباره
وصیتم این است
این قلم خیس گریه را
به کودکی در جنوب جستجو بسپار
تا در دفتر مشق های ناتمامش بنویسد
آن مرد سیب دارد
آن مرد انار دارد
آن مرد سبد ندارد
یا هر پرنده یی را که از پهنای پنجره ی کلاسش گذشت
نقاشی کند
گوش کن
صدای آن پری پریشان نی نواز را می شنوی
که هنوز
بعد از گذشت این همه روز
خواب بلند دریا راآشفته می کند؟
نمی خواهم جز او کسی برایم گریه کند
راضی به غلتیدن قطره یی هم بر گل گونه هایت نیستم
می خواهم در جنگلی از درختان کاج خاکم کنند
تا عطر سوزنی کاجها همیشه با من باشد
مثل نگاه تو
که تا خاموشی واپسین فانوس افروخته ی دنیا همراهم است
برای کفن هم همان ترمه ی تاخورده ی یادگاری خوب است
تنها اگر به قبای قاصدکی بر نمی خورد
تاری از طلای مویت را
در دست من بگذار
می خواهم وقتی به انتهای آسمان رفتم
آن را به موهای بلندِ خورشید گره بزنم
تا هر کس خورشید را نگاه کند
خطوط پاک چهره ی تو را ببیند
آن وقت همه خواهند دانست
بانوی بهاری من که بوده است
همین را می خواهم و
دیگر هیچ ...
یغما گلرویی
پرستوی ناز من
اجرا: سیما بینا
پرستوی ناز من
شريک پرواز من
ز دلم تو خبر نداری ز دلم تو خبر نداری
چو مرغکی بی قرار
بيا چو باد بهار
تو مگر بال و پر نداری تو مگر بال و پر نداری
چشم به ره منتظرت
تشنه ديدارت
تاب و توان دل من
روی پري وارت
نوش که لب چون شکرت داروی درد من
روشن و گرم از تو شود کلبه سرد من
پرستوی ناز من شريک پرواز من
ز دلم تو خبر نداری ز دلم تو خبر نداری
چو مرغکی بی قرار بيا چو باد بهار
تو مگر بال و پر نداری تو مگر بال و پر نداری
تقدیم به داداشی گلم که از عمق وجودم می پرستمش:
خوابو از چشام بگیر مثل همیشه
بگو عمر عاشقی تموم نمیشه
منو با خودت ببر هر جا دلت خواست
دیگه چیزی نمی خوام این آخریشه این آخریشه
تو شریک دردمی تو این زمونه
تو زمونه ای که عشق رنگ خزونه
پرم از حس غریبی که می دونم
مثل بغضه شایدم بدتر از اونه
توی خلوتم ، تو بهترین صدایی
برای نفس کشیدنم هوایی
تورو می شناسه دلم، غریبه نیستی
ساده تر بگم یه حس آشنایی
تو یه تعریف زلالی مثل دریا
فرصتی برای کشف یک معما
تورو می خونم و باور می کنم من
صادقانه با منی همیشه هر جا همیشه هر جا
تو همون راز نگفتی تو سینه
منم اون که با تو دیوونه ترینه
همه جا هر جا که هستی هر جا باشی
چشمای منتظرم تورو می بینه تورو می بینه تورو می بینه
هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود
هرگز از ياد من آن سرو خرامان نرود
از دماغ من سرگشته خيال دهنت
به جفای فلک و غصه ی دوران نرود
در ازل بست دلم بر سر زلفت پيوند
تا ابد سر نکشد و ز سر پيمان نرود
هر چه جز بار غمت بر دل مسکين من است
برود از دل من وز دل من ـ آن نرود
آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت
که اگر سر بود از دل و از جان نرود
گر رود از پی خوبان دل من معذور است
درد دارد چه کند کز پی درمان نرود؟
هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگردان
دل به خوبان ندهد و ز پی ایشان نرود
حافظ
تقدیم به تو که تازه یافته بودمت:
دوست دارم
خواننده: سوسن (گل اندام طاهرخانی)
شاعر: سعید دبیری
آهنگساز: فتح الله ریاحی
اجرا در دهه 1340
دوست دارم میدونی که این کار دله
گناه من نیست تقصیر دله
دوست دارم می دونی که این کار دله
گناه من نیست تقصیر دله
عشق تو دیوونم کرده بی آشیونم کرده
ناز تو نازنینو ورد زبونم کرده
ناز تو نازینم شبگرد کوچه هام کرد
خوب می دونی فدات شم قلبت با هام چیکار کرد
این بازیه زمونس آخه منم جوونم
همه می گن دیوونس اینو خودم می دونم
همه میدونن که عاشقی کاردله
گناه من نیست تقصیر دله
عشق تو دیونم کرده بی آشیونم کرده
ناز تو نازنینو ورده زبونم کرده
قاصدک
شاعر: مهدی اخوان ثالث (تهران1369-مشهد1304)
اجرای محمد رضا شجریان، سال 1374 پاریس
قاصدک! هان ؛ چه خبر آوردی؟
از کجا و ز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما، اما
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نيست مرا
نه ز ياری، نه ز ديّار و دياری - باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظراند
قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خويش غريب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گويد
که دروغی تو، دروغ؛
که فريبی تو، فريب
قاصدک
هان، ولی ... آخر ... ای وای
راستی آيا رفتی با باد؟
با توام، آی کجا رفتی؟ آی
راستی آيا جايی خبری هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمی جايی؟
در اجاقی - طمع شعله نمی بندم - خردک شرری هست هنوز؟
قاصدک
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گريند
دانلود:
شعر قاصدک با دکلمه و صدای مرحوم اخوان ثالث
تصنیف قاصدک با صدای استاد شجریان
کجایی ای جان جانان که ببینی دنده های نی وجودم چگونه از خشکی می ترکد و چقدر محتاج بارانم ...
راستی کی می رسد باران...؟
تقدیم به روان پاکت که بارها این شعر را با هم زمزمه کردیم.
داروک
اجرای محمد رضا شجریان
شاعر: علی اسفندیاری –نیمایوشیج(تهران1338-یوش مازندارن1276)
دستگاه دشتی
خشک آمد کشتگاه من
در کنار کشت همسایه
گر چه می گویند: « می گریند بر ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران.»
قاصد روزان ابری، داروک! کی می رسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می ترکد
چون دل یاران که در هجران یاران
قاصد روزان ابری، داروک! کی می رسد باران؟
«اگر تقاضا كنم كه بيايد، آيا او واقعاً ميآيد؟
اگر تقاضا كنم برود، آيا او واقعاً ميرود؟
حتي اگر تا ابد منتظر بمانم، نمی شود.
نه، نه، «با هم بودن» معني نميدهد.
حال كه نميتواني اينجا بيايي، در عوض مرا به پيش خود ببر»
ترجمه موسیقی تیتراژ پایانی سریال «جواهری در قصر»
نمي خواستم خورشيدو ازت بگيرم
نمي خواستم آسمونت ابري باشه
نمي خواستم كه چشات باروني و سرد
سهم تو گريه باشه، بي صبري باشه
آرزوم بوده كه آسمون تو شبها
برا تو يه سقف پر ستاره باشه
روي طاقچه ماه برات مثل يه آينه
كهكشونا هم برات گهواره باشه
نازنين من اگه تاريكم غمي نيست
تو به فرداها، به روشني بينديش
همه پنجره ها ارزوني تو
به جهاني خوب و ديدني بينديش
دخترم! دلخوشي بابا هميشه
به گل افشوني لبخند تو بوده
خودش آشناي پائيزه و اما
برا خاطر تو از بهار سروده
نازنين من اگه تاريكم غمي نيست
تو به فرداها به روشني بينديش
سهیل محمودی
تقدیم به روان پاک مه جبین سفرکرده ام:
بهار دلکش
آهنگساز: درویش خان
شاعر: ملک الشعرای بهار
دستگاه: گوشه حجاز ابوعطا
اجراهای مختلف توسط محمدرضا شجریان(دو اجرا)، رشید بهبودف و شکیلا(متولد تهران1341، خواننده ایرانی مقیم لس آنجلس)
بهار دلکش رسيد و دل به جا نباشد
از آنکه دلبر دمي به فکر ما نباشد
در اين بهار اي صنم بيا و آشتي کن
که جنگ و کين با من حزين روا نباشد
صبحدم بلبل بر درخت گل -خدا- به خنده مي گفت.نازنينان را، مه جبينان را، خدا وفا نباشد
اگر که با اين دل حزين تو عهد بستي، حبيب من، آخ با رقيب من چرا نشستي
چرا دلم را، عزيز من، از کينه خستي
اگر که با اين دل حزين تو عهد بستي، عزيز من، آخ با رقيب من چرا نشستي
چرا دلم را، حبيب من، از کينه خستي
بيا در برم از وفا يک شب اي مه نخ شب
تازه کن عهدي، خدا، که بر شکستي
بيا در برم از وفا يک شب اي مه نخ شب
تازه کن عهدي، جانم، که بر شکستيم
دانلود:
1. محمد رضا شجریان در سال 1355 با همراهی گروه نوازندگان فرهنگ و هنر با تنظیم استاد فرامرز پایور
2. محمد رضا شجریان در سال 1359 با همراهی تار محمد رضا لطفی
3. شکیلا در سال 1381
زينگونه ام که در غم غربت شکيب نيست
گر سر کنم شکايت هجران غريب نيست
جانم بگير و صحبت جانانه ام ببخش
کز جان شکيب هست وز جانان شکيب نيست
گمگشته ی ديار محبت کجا رود
نام حبيب هست و نشان حبيب نيست
عاشق منم که يار به حالم نظر نکرد
ای خواجه درد هست و ليکن طبيب نيست
اکبر آزاد
پدرم
با موهاي سپيدش
پاكي قدومش
صفاي وجودش
سنگيني سكوتش
نجابت و غرورش
وبا زمزمه كلامش در جذبه محراب
گستره وسيع جنت بود
و من فقط « پدر» مي خواندمش.
بردباری غم و درد جهان آســـــان نیست
جان چو فرسود ستبری تنش درمان نیست
آنکه جان بر سر پیمان به تغابن پرداخت پدر بود
خواست که اثبات کند نرخ وفـــا ارزان نیست
اشک نه ، هستی من ، گشت در جانم و ، از دیده به رخسار دوید .
پدرم رفت و به تاریکی شبها گفتم ، آفتابم ز دل بام پرید .
سرگشته:
اولین اجرا: خرداد 1354 توسط حسین قوامی(فاختهای)، در برنامه شماره 52گلهای تازه، ، به مدت 6دقیقه و 7ثانیه
دستگاه: همایون
آهنگساز: همایون خرم(متولد1309بوشهر)
شاعر: هوشنگ ابتهاج (سایه)
شبی که آوای نی تو شنیدم
چو آهوی تشنه پی تو دویدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم
نشانه ای از نی و نغمه ندیدم
تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی؟
از آن بهشت پنهان دری نمی گشایی؟
من همه شب پی تو گشته ام
از مه و مهر نشان گرفته ام
بوی تو را زگل شنیده ام
دامن گل از آن گرفته ام
تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی؟
از آن بهشت پنهان دری نمی گشایی؟
دل من سرگشته توست
نفسم آغشته توست
به باغ رویاها چو گلت بویم
در آب و آینه چو مهت جویم
تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی؟
در این شب یلدا ز پی ات پویم
به خواب و بیداری سخنت گویم
تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی؟
مه و ستاره درد من می دانند
که همچو من پی تو سرگردانند
شبی کنار چشمه پیدا شو
میان اشک من چو گل وا شو
تو ای پری کجایی که رخ نمی نمایی؟
